Adwokat – Niemcy – Blog

Archiv für September 2010

Poręczyciel ma prawo do odmowy zaspokojenia wierzyciela tak długo, jak dłużnikowi głównemu (Hauptschuldner) ( w tym poście będzie on po prostu „dłużnikiem”) przysługuje prawo do zaskarżenia czynności prawnej leżącej u podstaw zobowiązania.  To samo uprawnienie przysługuje poręczycielowi w sytuacji, gdy wierzyciel może się zaspokoić z potrącenia w stosunku do dłużnika.

Poręczyciel może również odmówić zaspokojenia wierzyciela, jeśli ten nie spróbował przeprowadzenia wobec dłużnika postępowania egzekucyjnego.

Jeśli poręczenie dotyczy świadczenia pieniężnego, to musi zostać przeprowadzone postępowanie egzekucyjne z ruchomości dłużnika w jego mieszkaniu oraz w siedzibie, gdzie prowadzi działalność gospodarczą (o ile taką prowadzi), a jeśli nie uda się stwierdzić miejsca tych dwóch (lub jeśli ich wcale nie ma), w miejscu pobytu dłużnika. Jak widać, przepisy prawa niemieckiego starają się chronić poręczyciela, jak długo to tylko będzie możliwe. Ważne jest, by mimo istnienia poręczenia, dłużnik nie próbował uniknięcia indywidualnej odpowiedzialności za swoje zobowiązania.

Jeśli wierzycielowi przysługuje prawo zastawu lub prawo prawo retencji (prawo zatrzymania cudzej rzeczy w wypadku roszczenia o zwrot nakładów lub na rzecz naprawienia szkody wyrządzonej przez daną osobę) ruchomości dłużnika, to musi on szukać zaspokojenia również z tej rzeczy.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Rękojmia (poręczenie) – Bürgschaft – cz.1., Niemieckie prawo umów, Egzekucja z wierzytelności, Wymagania formalne umów – Formerfordernisse,Proces cywilny w Niemczech, Kontrola klauzul umowy w prawie niemieckim, Zdolność do czynności prawnych, Ogólne warunki umów,Prawo pierwokupu – Vorkaufsrecht.

Prawo pierwokupu przyznaje osobie uprawnionej, w przypadku sprzedaży rzeczy osobie trzeciej, uprawnienie kształtujące, polegające na tym, że ma ona możliwość zawarcia umowy kupna z osobą sprzedającego, na tych samych warunkach, na jakich zawarta miała zostać umowa pomiędzy sprzedającym a osobą trzecią.

Ustawa niemiecka mówi, że osoba uprawniona do pierwokupu, może korzystać z prawa pierwokupu nawet wtedy, gdy umowa między sprzedającym a osobą trzecią (czyli nie uprawnionym) została zawarta. Skorzystanie z prawa pierwokupu następuje poprzez wydanie względem sprzedającego (zobowiązanego) oświadczenia woli, z którego musi wynikać chęć kupna przedmiotu. Takie oświadczenie woli uprawnionego nie wymaga jakiejś specjalnej formy, która mogłaby być przewidziana dla umowy (np. aktu notarialnego).

Wynikiem takiego oświadczenia woli, jak stanowi BGB, jest zawarcie ważnej umowy kupna między uprawnionym a zobowiązanym (sprzedającym). Innymi słowy, oświadczenie woli osoby uprawnionej do skorzystania z prawa pierwokupu powoduje, że „zablokowana” i ostatecznie nieważna staje się umowa między sprzedającym a osobą trzecią, a do sprzedaży dochodzi między sprzedawcą a uprawnionym do zawarcia umowy ze względu na skorzystanie z prawa pierwokupu.

Wszelkie ustalenia między sprzedającym a osobą trzecią, na podstawie których ważność umowy kupna zależałaby od nieskorzystania przez uprawnionego z prawa pierwokupu, są nieważne względem uprawnionego do pierwokupu.

Bardzo ciekawa sytuacja może zachodzić w przypadku, gdy osoba trzecia zobowiązała się do jakiegoś świadczenia ubocznego. Co do zasady osoba uprawniona do skorzystania z prawa pierwokupu musiałaby uiścić kwotę równej wartości świadczenia ubocznego. Jeśli jednak nie da się określić pieniężnej równowartości tego świadczenia, wyklucza się możliwość skorzystania z prawa pierwokupu. Zasada ta ma zastosowanie jednak tylko wtedy, gdy świadczenie uboczne jest niezbędnym warunkiem zwarcia umowy: „die Vereinbarung der Nebenleistung kommt jedoch nicht in Betracht, wenn der Vertrag mit dem Dritten auch ohne się geschlossen sein würde”.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Vorkaufsrecht – prawo pierwokupu wg prawa niemieckiego – cz.2., Umowa kupna według prawa niemieckiego

Dość często mają miejsce sytuacje, w których przedmiot umowy kupna nie satysfakcjonuje kupującego ze względu na swe wady fizyczne lub prawne. Co w takiej sytuacji może zrobić nabywca przedmiotu? Jakie przysługują mu prawa i kiedy się one przedawniają?

Jeśli spełnione zostały założenia przepisów szczególnych i nie postanowiono niczego innego, kupujący może:

- wymagać od sprzedającego późniejszego wykonania np. danej usługi (poprawy);

- odstąpić od umowy lub żądać obniżenia ceny;

- żądać odszkodowania lub czegoś w zamian za niepotrzebnie poniesiony wydatek.

Roszczenia kupującego podlegają jednak przedawnieniu. Ustawa niemiecka rozróżnia kilka podstawowych terminów, po upływie których roszczenie kupującego będzie bezskuteczne:

=> 30 lat, jeśli wada ta dotyczy:

- prawa rzeczowego osoby trzeciej, na podstawie to którego osoba trzecia może żądać wydania przedmiotu umowy kupna.

- pozostałych praw w księdze wieczystej.

=> 5 lat – głównie w przypadku robót budowlanych

=> 2 lata w pozostałych przypadkach.

Okres przedawnienia biegnie od momentu przekazania gruntu, a w pozostałych przypadkach od dostarczenia rzeczy.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której sprzedawca podstępnie przemilczał lub ukrył wady przedmiotu. Wtedy obowiązuje zwyczajny termin przedawnienia roszczeń.

.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Umowa kupna według prawa niemieckiego – cz. 1.

Wyrok zaoczny jest, zgodnie z niemieckim prawem cywilnym, orzeczeniem, które jest wydawane względem takiej strony, która mimo prawidłowego wezwania, nie stawiła się na rozprawie lub np. takiej, która stawiła się, ale nie rozprawiała na temat.

Wyrok zaoczny może zostać wydany również w formie pisemnej w postępowaniu wstępnym, jeśli oskarżony nie zadeklarował w właściwym czasie gotowości do obrony.

Jeśli oskarżony nie stawia się na rozprawę ustną, uznaje się pozew, jaki wniósł powód (z wyjątkiem rozprawy na temat właściwości miejscowej sądu). Dzieje się tak, o ile we wcześniejszym postępowaniu pozwany kwestionował zasadność pozwu.

W prawie niemieckim przewidziano również instytucję tzw. nieprawdziwego wyroku zaocznego (ein unechtes Versäumnisurteil). Do jego wydania dochodzi m.in. ze względu na niewłaściwość skargi, a nie ze względu na niestawiennictwo (stąd przymiotnik „unechtes”). Wydaje się go tylko względem powoda i można go wydać nawet wtedy, gdy powód jest obecny, a pozwany się nie stawił.

Jeśli sąd zarządził postępowanie wstępne w formie pisemnej, może on na wniosek powoda wydać względem pozwanego wyrok zaoczny, jeśli ten nie pokazał w odpowiednim terminie, że ma zamiar bronić się przed skargą powoda. Ten wniosek często jest częścią pozwu.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Dopuszczalność skargi w prawie niemieckim, Landgericht Frankfurt/ Oder, Proces cywilny w Niemczech – skarga i przedmiot sporu.

Aby wstrzymać bieg okresu próbnego, należy jeszcze przed jego upływem wręczyć pracownikowi wypowiedzenie. Nie ma tu jednak znaczenia termin wysłania takiego wypowiedzenia przez pracodawcę, ale termin, w którym pracownik je otrzyma.

.

Wysłuchanie rady zakładowej (Betriebsrat)

Rada zakładowa jest tym podmiotem, którego należy wysłuchać w przypadkach dotyczących wypowiedzeń. Jeśli nie doszłoby do jej wysłuchania (Anhörung), wypowiedzenie takie byłoby nieważne.

Przypadki szczególne:

.

Okres próbny w przypadku osoby uczącej się

W tym przypadku okres próbny zawsze rozpoczyna stosunek kształcenia zawodowego (Berufsausbildungsverhältnis). Stosunek ten musi trwać co najmniej jeden, ale maksymalnie 4 miesiące. W czasie jego trwania okres próbny może zostać wypowiedziany w każdym czasie, bez zachowania jakichkolwiek terminów.

.

Okres próbny osoby niepełnosprawnej

Stosunek pracy z osobą niepełnosprawną również może zawierać uzgodniony okres próbny. Stosunku tego dotyczy ustawowo uregulowana szczególna ochrona, która ma miejsce po 6 miesiącach. Wcześniej jednak można go wypowiedzieć bez zgody tzw. Integrationsamt.

.

Okres próbny dla kobiet w ciąży

W czasie trwania ciąży obowiązuje ochrona przed wypowiedzeniem (Kündigungsschutz), co sprawia, że wypowiedzenie stosunku pracy takiej osobie jest dużo bardziej utrudnione i bez znaczenia jest tu trwanie lub nie okresu próbnego.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej: Wypowiedzenie w okresie próbnym – cz. 1., Wynagrodzenie za pracę, Wypowiedzenie w Niemczech.