Adwokat – Niemcy – Blog

Archiv für Februar 2011

Przepisy HGB stanowią, że firma nie można ot tak zostać zbyta, bez zmiany spółki, dla której została ona powołana: „Die Firma kann nicht ohne das Handelsgeschäft, für welches sie geführt wird, veräußert werden”. W polskim prawie istnieje podobne uregulowanie.

Zmiana składu wspólników nie wymaga zmiany firmy. Jeśli ktoś zostanie przyjęty do grona wspólników już istniejącej spółki, czy też ktoś przystępuje do tej spółki jako wspólnik albo jeśli ktoś występuje ze spółki, to firma może być zachowana bez względu na te zmiany, nawet jeśli zawiera nazwy (imiona) dotychczasowych właścicieli czy wspólników spółki. W przypadku jednak odstąpienia od spółki wspólnika, którego imię jest w firmie spółki, do zachowania dotychczasowej firmy wymaga się zgody tego wspólnika lub jego spadkobierców.

Każdy kupiec (Kaufmann) jest obowiązany do zameldowania w rejestrze handlowym  (Handelsregister) w sądzie okręgu, w którym znajduje się siedziba spółki, swojej firmy, miejsca oraz krajowego adresu pocztowego siedziby tej spółki.

Wszelkie zmiany dotyczące firmy lub jej właściciela, przeniesienie siedziby do innego miejsca czy też zmiana krajowego adresu pocztowego muszą koniecznie zostać uwzględnione w rejestrze. Tak samo należy postąpić, jeśli firma zakończy swoją działalność (możliwe jest również działanie na wniosek właściwego urzędu).

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Handelsfirma 1.

Zagadnienia dot. firmy zdefiniowanej przez niemiecki kodeks handlowy (Handelsgesetzbuch) znajdują się w par. 17 tej ustawy.

Firma kupca (die Firma eines Kaufmanns) to nazwa, pod którą prowadzi on działalność i pod którą się podpisuje. Kupiec może pod własną firmą pozywać i być pozwanym. Firma musi właściwie określać kupca (pozwalać na jego identyfikację) i odróżnianie od innych podmiotów. Nie może tym samym zawierać takich elementów, które mogłyby wprowadzać innych w błąd. Jednak w postępowaniu przed sądem rejestrowym (Registergericht) właściwość nazwy powodująca wprowadzanie w błąd będzie uwzględniona tylko wtedy, jeśli jest ona oczywista.

Firma musi zawierać również określenia:

- w przypadku firmy handlowej jednoosobowej – „eingetragener Kaufmann”, „eigentragene Kauffrau” lub powszechnie zrozumiały skrót tego określenia: „e.K.”, „e.Kfm.” lub „e.Kfr”;

- w przypadku spółki jawnej (offene Handelsgesellschaft) określenie „offene Handelsgesellschaft“ lub powszechnie zrozumiały skrót tego określenia;

- w przypadku spółki komandytowej (Kommanditgesellschaft) określenie „Kommanditgesellschaft” lub też powszechnie zrozumiały skrót tego określenia.

Jeśli w spółce jawnej lub komandytowej nie odpowiada żadna osoba fizyczna, firma musi zawierać określenie wskazujące na ograniczenie odpowiedzialności (Haftungsbeschränkung).

Jeżeli w spółce zmieni się nazwa (imię) właściciela lub wspólnika, lecz bez zmiany tych osób, dotychczasowa firma może zostać zachowana.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Handelsfirma 2.

Dość powszechnie uważa się, że pracodawca nie może zakończyć stosunku pracy w czasie urlopu czy podczas choroby. Nie jest to jednak prawdą. Wypowiedzenie w czasie nieobecności pracownika może jednak rodzić problemy innej natury – choćby stwierdzenia czasu, kiedy takie wypowiedzenie zostało pracownikowi doręczone (jeśli w czasie urlopu wyjechał).

To, kiedy wypowiedzenie zostaje doręczone pracownikowi, ma znaczenie dla terminu do wniesienia przez niego powództwa w sprawie o nieuzasadnione wypowiedzenie (Kündigungschutzklage). Pracownik ma tylko 3 tygodnie na wniesienie tego powództwa do właściwego sądu (np. Arbeitsgericht Berlin, Arbeitsgericht Hamburg etc.). Termin ten rozpoczyna bieg od dnia wręczenia pracownikowi wypowiedzenia i nie może zostać przegapiony.

Według orzecznictwa BAG (Bundesarbeitsgericht – Federalny Sąd Pracy) doręczenie w czasie nieobecności wymaga spełnienia dwóch przesłanek:

- doręczenie pisma w zwyczajowo przyjęty sposób osobie uprawnionej

- w zwykłych okolicznościach można założyć zaznajomienie się adresata z treścią                        pisma.

Ponieważ orzecznictwo stosuje określenie czasu zwyczajnej możliwości zaznajomienia się z pismem, jest niezwykle ważne, kiedy następuje rzeczywiste jego doręczenie pracownikowi.

BAG przyznaje jednak pracownikowi prawo do wniesienia wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego (możliwość późniejszego wniesienia powództwa w sprawie o nieuzasadnione wypowiedzenie.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop to najczęściej pewna suma pieniężna. Problem zapłaty tej sumy pojawia się najczęściej po zakończeniu stosunku pracy. Często pracownikom w czasie trwania stosunku pracy wydaje się, że zawsze przysługuje im roszczenie o zapłatę sumy należnej za niewykorzystany urlop. Nie jest to jednak prawdą, ponieważ pierwszeństwo ma udzielenie urlopu w formie czasu wolnego, a nie zapłata ekwiwalentu za jego niewykorzystanie. Wynika to z Bundesurlaubsgesetz. Pracownik nie ma więc możliwości wyboru.

Zapłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w czasie trwania stosunku pracy nie jest w ogóle przewidziana, ponieważ zasadniczym celem urlopu ma być wypoczynek pracownika. Dlatego porozumienie, którego treść stanowi wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w takim przypadku, jest zgodnie z § 134 BGB z mocy prawa nieważne.

Jeśli jednak z powodu zakończenia stosunku pracy nie da się wykorzystać należnego urlopu w całości lub w części, powstaje konieczność zapłaty tego ekwiwalentu (§ 7 BUrlG).

Według BAG (Bundesarbeitsgericht – niemiecki Federalny Sąd Pracy) ekwiwalent ten jest surogatem urlopu, co z kolei oznacza, że roszczenie o wypłatę tego surogatu będzie istniało tylko wtedy, kiedy będzie istniało roszczenie o urlop.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Osobie posiadającej ubezpieczenie od kosztów prawnych w Niemczech może się wydawać, że ubezpieczenie to dotyczy każdego typu przypadków. W większości nie jest to jednak prawdą. Wiele obszarów prawa takie ubezpieczenie nie obejmuje, np. niemieckiego prawa spółek handlowych (Gesellschaftsrecht). Inne z kolei nie dotyczą wszystkich przypadków dot. danej gałęzi prawa, np. w przypadku prawa rodzinnego (Familienrecht) czy spadkowego (Erbrecht) pokrywane są wyłącznie koszty porady prawnej; w sprawach z zakresu prawa administracyjnego (Verwaltungsrecht) czy prawa socjalnego (Sozialrecht) z ubezpieczenia można skorzystać dopiero od etapu I instancji. W niemieckim prawie pracy (Arbeitsrecht) jest to jednak bardziej przejrzyste, ale również tu pojawia się problem określenia momentu, od którego takie ubezpieczenie przysługuje.

W przypadku prawa pracy warunkiem jest wystąpienie zdarzenia określonego w umowie ubezpieczenia. Nie wystarczy fakt, że istnieje potrzeba skorzystania z porady prawnika, jeśli np. wypowiedzenie jest tylko przygotowywane. Zdarzenie to musi wystąpić po rozpoczęciu obowiązywania ubezpieczenia, ale przed zakończeniem stosunku pracy, jeśli któraś ze stron (pracodawca/ pracownik) naruszy przepisy. Jako przykład takiego zdarzenia można uznać: słowne wypowiedzenie stosunku pracy czy brak zapłaty wynagrodzenia mimo upływu określonego terminu. Stwierdzenie, czy wymagane zdarzenie wystąpiło nie zawsze jest jednak zawsze łatwe.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/