Adwokat – Niemcy – Blog

Archiv für die Kategorie „Allgemeines“

Postępowanie przed niemieckim sądem pracy, nawet w przypadku broniącego swoich praw (i słabszego z punktu widzenia prawa) pracownika, jest związane z obowiązkiem uiszczenia określonych kosztów sądowych. Osoba, której przysługuje roszczenie (np. Lohnklage czy Kündigugsschutzklage), jest o tym obowiązku pouczana przez prawnika (co musi być potwierdzić jej podpisem).

Obowiązek ponoszenia kosztów wynika z § 12 ust. 1 Arbeitsgerichtsgesetz (ArbGG). Stronie wygrywającej w sądzie pracy pierwszej instancji nie przysługuje wcale roszczenie o zwrot kosztów sądowych, ani o naprawienie szkody wynikłej ze straty czasu.

Z tego względu niezwykle ważne wydaje się pouczenie niemieckiego prawnika o skutkach finansowych związanych z postępowaniem przed niemieckim sądem pracy, by nazbyt pochopnie nie decydować się na takie rozwiązanie.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Od zawinionego niewłaściwego świadczenia z powodu brakujących kwalifikacji należy odróżnić zawinione niewłaściwe świadczenie. W tym przypadku pod uwagę bierze się (po stosownym upomnieniu) wypowiedzenie uwarunkowane zachowaniem (verhaltensbedingte Kündigung). Jednak i to wypowiedzenie może być dla pracownika trudne do przeprowadzenia, ponieważ i w tym przypadku Sąd ten uzależnia je od spełnienia określonych wymagań.

Przede wszystkim, wypowiedzenie uwarunkowane zachowaniem zakłada, że takiemu pracownikowi można zarzucić naruszenie obowiązków. Naruszenie obowiązków zakłada z kolei, że pracownik naruszył te obowiązki, które wynikają z jego umowy o pracę, czyli nie zawsze wszystkich tych, które wyznaczył jemu pracodawca. Niewystarczające będzie więc samo tylko twierdzenie, że miało miejsce zawinione niewłaściwe świadczenie pracownika.

Wypowiedzenie uwarunkowane zachowaniem będzie tylko wtedy brane pod uwagę, gdy pracownik pracuje źle w sposób zawiniony – mógłby pracować lepiej, ale tego zaniechuje.

Rozróżnienie między niewłaściwym świadczeniem, któremu pracownik jest winny, a takim, któremu nie jest winny, bywa dość trudne. Z tego względu również tak uargumentowane wypowiedzenie umowy o pracę przez niemieckiego pracodawcę nie musi należeć do najłatwiejszych.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Dość powszechnie uważa się, że pracodawca nie może zakończyć stosunku pracy w czasie urlopu czy podczas choroby. Nie jest to jednak prawdą. Wypowiedzenie w czasie nieobecności pracownika może jednak rodzić problemy innej natury – choćby stwierdzenia czasu, kiedy takie wypowiedzenie zostało pracownikowi doręczone (jeśli w czasie urlopu wyjechał).

To, kiedy wypowiedzenie zostaje doręczone pracownikowi, ma znaczenie dla terminu do wniesienia przez niego powództwa w sprawie o nieuzasadnione wypowiedzenie (Kündigungschutzklage). Pracownik ma tylko 3 tygodnie na wniesienie tego powództwa do właściwego sądu (np. Arbeitsgericht Berlin, Arbeitsgericht Hamburg etc.). Termin ten rozpoczyna bieg od dnia wręczenia pracownikowi wypowiedzenia i nie może zostać przegapiony.

Według orzecznictwa BAG (Bundesarbeitsgericht – Federalny Sąd Pracy) doręczenie w czasie nieobecności wymaga spełnienia dwóch przesłanek:

- doręczenie pisma w zwyczajowo przyjęty sposób osobie uprawnionej

- w zwykłych okolicznościach można założyć zaznajomienie się adresata z treścią                        pisma.

Ponieważ orzecznictwo stosuje określenie czasu zwyczajnej możliwości zaznajomienia się z pismem, jest niezwykle ważne, kiedy następuje rzeczywiste jego doręczenie pracownikowi.

BAG przyznaje jednak pracownikowi prawo do wniesienia wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego (możliwość późniejszego wniesienia powództwa w sprawie o nieuzasadnione wypowiedzenie.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop to najczęściej pewna suma pieniężna. Problem zapłaty tej sumy pojawia się najczęściej po zakończeniu stosunku pracy. Często pracownikom w czasie trwania stosunku pracy wydaje się, że zawsze przysługuje im roszczenie o zapłatę sumy należnej za niewykorzystany urlop. Nie jest to jednak prawdą, ponieważ pierwszeństwo ma udzielenie urlopu w formie czasu wolnego, a nie zapłata ekwiwalentu za jego niewykorzystanie. Wynika to z Bundesurlaubsgesetz. Pracownik nie ma więc możliwości wyboru.

Zapłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w czasie trwania stosunku pracy nie jest w ogóle przewidziana, ponieważ zasadniczym celem urlopu ma być wypoczynek pracownika. Dlatego porozumienie, którego treść stanowi wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w takim przypadku, jest zgodnie z § 134 BGB z mocy prawa nieważne.

Jeśli jednak z powodu zakończenia stosunku pracy nie da się wykorzystać należnego urlopu w całości lub w części, powstaje konieczność zapłaty tego ekwiwalentu (§ 7 BUrlG).

Według BAG (Bundesarbeitsgericht – niemiecki Federalny Sąd Pracy) ekwiwalent ten jest surogatem urlopu, co z kolei oznacza, że roszczenie o wypłatę tego surogatu będzie istniało tylko wtedy, kiedy będzie istniało roszczenie o urlop.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Wysokość wynagrodzenia jest jednym z najważniejszych postanowień i w żadnym wypadku nie może go brakować. Najczęściej określa się je w kwocie brutto. Kwota netto jest dopuszczalna, ale nie zalecana. W orzecznictwie BAG (Bundesarbeitsgericht) opowiada się za pewnym ograniczeniem swobody kształtowania wynagrodzenia pracownika. Płaca w Niemczech nie może być ustalona zupełnie dowolnie, lecz musi stanowić co najmniej 60% średniego wynagrodzenia w określonej branży, w danym miejscu. W przeciwnym razie to postanowienie umowne będzie uważać się za sprzeczne ze zwyczajem. Wynagrodzenie może być regulowane w postaci Leistungslohn (to zbiorcze określenie dla wynagrodzenia za pracę na akord i wynagrodzenia premiowego).

Termin płatności wynagrodzenia – jeśli w umowie nie ma żadnego innego postanowienia, termin ten wypada ostatniego dnia miesiąca za miesiąc bieżący. Często określa się jednak w umowach, że będzie to np. 10 czy 15. dzień następnego miesiąca. W wielu przypadkach tego typu postanowienia są dopuszczalne, ale nie zawsze.

Nadgodziny za pracę w Niemczech według niemieckiego prawa pracy to kolejny ważny przedmiot umowy o pracę. Postanowienie umowne, według którego nadgodziny miałyby się mieścić w ramach podstawowego wynagrodzenia, czyli takie, które nie przewidywałoby konieczności zapłaty dodatkowego wynagrodzenia za same nadgodziny, jest nieważne.

Niemieckie regulacje dotyczące urlopu znajdują się w Bundesurlaubsgesetz. Mimo to dopuszcza się dodatkowe jego określenie w samej umowie o pracę.

Dość istotną rolę odgrywa postanowienie umowne o tzw. Ausschlussklausel, czyli klauzuli wyłączającej, na podstawie której roszczenia wynikające z umowy przedawniają się po upływie określonego czasu. Pozwala to chronić pracodawcę przed roszczeniami sprzed lat (np. za niezapłacone nadgodziny). Okres ten nie może być jednak krótszy niż 3 lata, chyba że odmiennie reguluje to np. zbiorowy układ pracy.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Jeśli pracownik spowoduje wypadek w czasie pracy, w którym poszkodowanymi są koledzy z pracy, czy sam pracodawca, pojawia się pytanie, czy pracownik jest obowiązany do pokrycia wynikających stąd szkód.

Zgodnie z prawem niemieckim w takim przypadku za szkody na osobie, włącznie z odszkodowaniem nie będzie odpowiadać pracownik, o ile:

- wypadek nie został spowodowany umyślnie oraz

- do wypadku nie doszło w drodze do pracy.

Jeśli pracownik umyślnie doprowadził do wypadku, wtedy odpowiada on również za szkody osobowe powstałe u współpracowników czy u pracodawcy.

Współpracownikami są nie tylko te osoby, które pracują w tym samym przedsiębiorstwie, lecz również te, które choćby na krótko znajdują się w miejscu pracy podczas wykonywania swojej pracy, a więc nawet pracownicy innego przedsiębiorstwa.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Pytanie, czy według prawa niemieckiego można pracować u więcej niż u jednego pracodawcy pojawia się dość często. Zdarza się przecież, że jedna pensja nie wystarcza na pokrycie wszystkich kosztów utrzymania.

Federalny Sąd Pracy (Bundesarbeitsgericht – BAG, Entscheidung vom 5.11.2009, AZR 609/08) zdecydował, że zawarcie kolejnej umowy o pracy (czyli powstania równoległego stosunku pracy) nie jest powodem dla wypowiedzenia dotychczasowego stosunku pracy przez pracodawcę.

Stan faktyczny: pracownik (kierowca ciężarówki) z powodu problemów finansowych swojego pracodawcy zawarł kolejną umowę o pracę. Pracodawca dowiedział się o tym i wypowiedział mu stosunek pracy w trybie nadzwyczajnym. Jednak pracownik uznał, że nie ma podstaw do tego, by go zwolnić, ponieważ mimo kolejnej umowy, w dalszym ciągu był w stanie wykonywać dotychczasową pracę. Wniósł więc skargę do niemieckiego sądu pracy (Arbeitsgericht).

Sądy pierwszej i drugiej instancji orzekły na niekorzyść pracownika, jednak sprawą zajął się BAG i wydał orzeczenie korzystne dla pracownika. BAG orzekł, że zawarcie kolejnej umowy o pracę nie może stanowić podstawy wypowiedzenia. Podstawa taka zaistniałaby wtedy, jeśli pracownik wskutek nowej umowy nie byłby wstanie wykonywać dotychczasowej pracy.

BAG dopuścił sytuację, w której równolegle istnieje kilka stosunków pracy.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Czy jest to coś podobnego do innej skargi z zakresu prawa pracy, Kündigungschutzklage?

Entfristungsklage to skarga o stwierdzenie, że stosunek pracy na czas określony nie wygasł w wyniku upływu tego terminu, lecz istnieje dalej na czas nieoznaczony.

Podobnie jak w przypadku Kündigungschutzklage, również i tę skargę należy wnieść w przeciągu 3 tygodni od umówionego zakończenia stosunku pracy.

Wniosek przyjmuje w tym przypadku dość często następujące brzmienie: “ Es wird festgestellt, dass das Arbeitsverhältnis aufgrund der Befristung des Arbeitsvertrages der Parteien vom … nicht am …… beendet worden ist.“, czyli, że przyjmuje się, że stosunek pracy nie wygasł z powodu przedłużenia terminu umowy o pracę.

§ 17  ustawy – Teilzeitbefristungsgesetz:

Zasadą jest, że pracodawca niemiecki nie ma obowiązku tłumaczenia umowy o pracę na język swojego pracownika (jeśli ten jest obcokrajowcem). Prawo niemieckie przewiduje od tej zasady pewne wyjątki.

Bundesarbeitsgericht (BAG – Federalny Sąd Pracy) stoi jednak na stanowisku, że pewne oświadczenia woli pracownika dla swej ważności wymagają spełnienia warunku – bycia zrozumiałym dla pracownika. Do takich oświadczeń woli BAG zaliczył m.in. upomnienie – będzie ono ważne, o ile pracownik w pełni je zrozumie. Jeśli więc pracownik (np. Polak) w ogóle nie zna niemieckiego, pracodawca będzie mógł go upomnieć, ale po skorzystaniu z pomocy, np. osoby, która przetłumaczy treść upomnienia. Upomnienie takie nie będzie więc ważne z chwilą jego wydania, ale po pewnym czasie – kiedy pracownik je zrozumie.

Zasadą jest również to, że jest się związanym treścią umowy, którą się podpisało. BAG stwierdził jednak, że i tu należy zastosować wyjątek, jeśli dla pracodawcy było oczywistym, że pracownik nie zna niemieckiego i bez zapoznania się z treścią umowy ją podpisał (wbrew pozorom nie muszą to być rzadkie sytuacje).

Dlaczego więc BAG tak różnie podchodzi do kwestii ważności oświadczenia woli nieznającego niemieckiego pracownika? Otóż umowa o pracę będzie ważna, jeśli pracownik choćby domyślał się, że to, co podpisuje taką umową jest. Łatwiej jest się przecież zorientować, że taką umowę ma się przed oczami, niż bez znajomości niemieckiego zrozumieć, o co chodzi w kolejnym przedstawianym przez pracodawcę dokumencie, np. o „dobrowolnej” rezygnacji z pracy. Stąd właśnie wynika różny zakres ochrony pracowników – obcokrajowców w Niemczech.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin