Adwokat – Niemcy – Blog

Archiv für die Kategorie „firma w niemczech“

Walne zgromadzenie spółki europejskiej jest organem obligatoryjnym – musi występować w spółce. W rozporządzeniu regulującym tę spółkę nie znajdziemy jednak zbyt wielu przepisów dotyczących tego organu, ponieważ odsyła ono do przepisów o spółce akcyjnej obowiązujących w państwie członkowskim (Polska, Niemcy…), w którym spółka (SE) ma swoją siedzibę.

Z rozporządzenia wynikają jednak określone wymogi, które muszą być przez spółkę spełnione. Są to:
1. co najmniej raz rocznie (rok kalendarzowy) musi się odbyć walne zgromadzenie, w ciągu 6 m-cy po zakończeniu roku obrachunkowego (regulacje krajowe mogą przewidywać, że pierwsze walne zgromadzenie może się odbyć w terminie do 18 m-cy po powstaniu spółki).
2. walne zgromadzenie może zostać zwołane przez właściwy do tego organ, zgodnie z prawem państwa, w którym siedzibę ma spółka.
3. akcjonariusz(e) reprezentujący (zasadniczo) co najmniej 10% kapitału zakładowego SE może wystąpić z wnioskiem o zwołanie walnego zgromadzenia, jak i umieszczenie określonych spraw w porządku obrad.

Organ ten podejmuje uchwały większością ważnie oddanych głosów, o ile rozporządzenie, lub w braku jego postanowień – prawo państwa członkowskiego -nie przewiduje surowszych wymogów. Do głosów oddanych nie zalicza się głosów związanych z akcjami, których posiadacz nie uczestniczył w głosowaniu lub powstrzymał się od oddania głosu, lub oddał niewypełnioną lub nieprawidłowo wypełnioną kartę do głosowania. Surowsze wymogi dotyczą jednak zmiany statutu – dla ważności takiej uchwały potrzebna jest większość ⅔ głosów (o ile przepisy państwa członkowskiego nie przewidują jeszcze surowszej większości).

.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Kidyba  - Prawo handlowe.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Może ona również badać wszelkie dokumenty spółki, żądać sprawozdań lub wyjaśnień, a także dokonywać rewizji majątku.

Zasadniczo wykonuje ona swoje kompetencje kolegialnie, jednak statut może stanowić inaczej. Składa się ona z co najmniej 3, a w spółce publicznej z 5 członków, powoływanych co do zasady uchwałą walnego zgromadzenia.

Niemcy- pomoc prawna

Może ona podjąć uchwały pod warunkiem m.in. prawidłowego zawiadomienia o posiedzeniu wszystkich jej członków. Przewodniczący rady zwołuje jej posiedzenie na żądanie uprawnionych podmiotów w ciągu 2 tygodni od dnia otrzymania tego żądania. W pewnych przypadkach do jej zwołania może być również uprawniony dyrektor wykonawczy, odpowiedzialny za sprawy finansowe SE.

Organizacja i sposób wykonywania czynności rady określone są w jej regulaminie, który jest uchwalony przez walne zgromadzenie, o ile statut nie stanowi inaczej.

Ograniczenia kompetencji na członków rady administrującej mogą nakładać: EZIGU, statut, regulamin rady administrującej oraz uchwały walnego zgromadzenia. Warto jednak podkreślić, że walne zgromadzenie nie może wydawać radzie administrującej wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki.

W spółce europejskiej przewiduje się zakaz działalności konkurencyjnej dla członków rady administrującej. W sporze między spółką a członkiem rady, a także w sporze z nim spółkę reprezentuje pełnomocnik powołany uchwałą walnego zgromadzenia.

.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Kidyba  - Prawo handlowe.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Rada administrująca ma określone kompetencje w zakresie prowadzenia spraw spółki. Wyłącznie do jej uprawnień należy podejmowanie uchwał w nast. sprawach:

- powoływanie i odwoływanie dyrektorów wykonawczych;

- ustalanie wynagrodzenia dyrektorów wykonawczych;

- ustalanie rocznych i wieloletnich planów biznesowych;

- wyrażanie zgody na wypłatę akcjonariuszom zaliczki na poczet przewidywalnej dywidendy na koniec roku obrotowego;

- przyjęcie sprawozdania z działalności SE i sprawozdanie finansowego za dany rok obrotowy w celu przedstawienia ich zwyczajnemu walnemu zgromadzeniu do rozpatrzenia i zatwierdzenia;

- oznaczenie ceny emisyjnej nowych akcji w przypadku otrzymania właściwego upoważnienia;

- zawieranie przez SE, będącą spółką zależną, umowy kredytu, pożyczki, poręczenia lub innej podobnej umowy z członkiem zarządu, rady administrującej, dyrektorem wykonawczym, prokurentem albo likwidatorem spółki dominującej;

- obniżenia kapitału zakładowego lub umorzenia akcji własnych w przypadkach, w których na podstawie odrębnych przepisów nie jest do tego właściwe walne zgromadzenie;

- zwoływanie walnego zgromadzenia oraz udzielanie i odwoływanie prokury, chyba że ustawa lub statut stanowi inaczej;

- innych zastrzeżonych w statucie do wyłącznej kompetencji rady administrującej spółki europejskiej;

- dokonywania innych czynności, o których stanowi KSH.
.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Kidyba  - Prawo handlowe.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Do obligatoryjnych organów spółki europejskiej należą: walne zgromadzenie akcjonariuszy oraz organ nadzorujący i organ zarządzający albo organ administrujący. Założyciele spółki muszą dokonać wyboru systemu, w oparciu o jaki będzie funkcjonować spółka:

- system dualistyczny, czy też

- system monistyczny- nowy w polskim systemie prawa spółek.

System dualistyczny – odwzorowuje on system oparty na podziale kompetencji między walne zgromadzenie, radę nadzorczą i zarząd. Działają w nim dwa odrębne organy: zarządzający i nadzorczy.  W systemie tym prawo prowadzenia spraw spółki i reprezentacja należą do zarządu, a nie może ich prowadzić organ sprawujący nadzór.

System monistyczny – charakterystyczne dla niego jest to, że oprócz walnego zgromadzenia występuje tu jeden organ o bardzo szerokich kompetencjach – zarządzająco- nadzorczych (tzw. organ administrujący, pochodzący z systemu prawa common law).
W wyniku podziału wewnętrznego zadań rada administrująca zajmuje się prowadzenie spraw spółki i stałym nadzorem. Korzysta ona z domniemania kompetencji, a więc jeśli przysługują jej te prawa, które nie zostały zastrzeżone dla walnego zgromadzenia.

.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Kidyba  - Prawo handlowe.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Spółka europejska (SE), jak wskazuje Rozporządzenie, może powstać w nast. sposób:

1. w wyniku połączenia spółek;

2. utworzenie holdingu – SE;

3. utworzenie SE- córki;

4. utworzenie SE w drodze przekształcenia spółki akcyjnej;

5. utworzenie SE- córki przez SE.
Utworzenie spółki europejskiej poprzez połączenie spółek, jak i przekształcenie może dotyczyć wyłącznie spółek akcyjnych. Przy tworzeniu holdingu- SE może jednak występować obok sp. akcyjnej, spółka z o.o.. Spółka europejska – córka może zostać utworzona przez spółki w rozumieniu art. 48 ust. 2 TWE oraz krajowe osoby prawne prawa prywatnego i publicznego, jak i sama SE.

Podmioty krajowe to takie, które są założone zgodnie z prawem któregoś z państw członkowskich UE, mających na jego terenie swoją siedzibę statutową oraz siedzibę rzeczywistą. Siedziba statutowa i rzeczywista nie muszą znajdować się w tym samym kraju członkowskim. Muszą jednak spełniać przesłanki danego państwa, by w ogóle móc istnieć jako podmiot praw i obowiązków.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 5, prawo krajowe może przewidywać, że w utworzeniu SE może brać udział również spółka, która siedzibę rzeczywistą ma poza UE, o ile łącznie spełnia następujące przesłanki:
1. została ona utworzona zgodnie z prawem UE, w którym ma siedzibę statutową;
2. a także jest stale i rzeczywiście powiązana z gospodarką państwa członkowskiego.

(Państwo Członkowskie może postanowić, że spółka, której siedziba zarządu znajduje się poza Wspólnotą, może uczestniczyć w tworzeniu SE, pod warunkiem, że spółka ta utworzona jest zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, ma swoją statutową siedzibę w Państwie Członkowskim oraz ma rzeczywisty i ciągły związek z gospodarką Państwa Członkowskiego – art. 2 ust. 5).

Spółki akcyjne mogą się łączyć, tworząc SE, jednak przynajmniej 2 z nich muszą podlegać prawu różnych państw UE. Mogą to być nawet 2 spółki zależne od spółek spoza UE.

Holding – SE albo SE – córka
.
.
Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Koch, J. Napierała, Prawo spółek handlowych- podręcznik akademicki.
.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Spółka europejska to paneuropejska forma przedsiębiorstwa uregulowana Rozporządzeniem 2157/2001/WE i Dyrektywą 2001/86/WE. Ma ona zawsze formę spółki akcyjnej i jest spółką ponadgraniczną. Podlega ona zarówno prawu europejskiemu, jak i prawu państw, w których funkcjonuje. Ma ona jednak pewną autonomię, właśnie ze względu na swoje zakorzenienie w prawie europejskim.
Jako charakterystyczne dla spółki europejskiej należy uznać istnienie następujących instytucji prawnych:
- tworzenie spółki

- przenoszenie siedziby spółki

- swoboda wyboru systemu organom spółki

- udział pracowników w zarządzaniu spółką.

Spółka europejska (SE), jak wskazuje Rozporządzenie, może powstać w nast. sposób:

1. w wyniku połączenia spółek;

2. utworzenie holdingu – SE;

3. utworzenie SE- córki;

4. utworzenie SE w drodze przekształcenia spółki akcyjnej;

5. utworzenie SE- córki przez SE.
.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Koch, J. Napierała, Prawo spółek handlowych- podręcznik akademicki.

.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

W przypadku doręczenia za potwierdzeniem odbioru przez dłużnika dokument wszczynający postępowanie może być doręczony dłużnikowi (lub jego pełnomocnikowi) poprzez zastosowanie jednej z następujących metod:

a) osobiste doręczenie potwierdzone poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru i podpisanym przez dłużnika;

b) osobiste doręczenie potwierdzone dokumentem podpisanym przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, stwierdzającym, że dłużnik otrzymał dokument lub odmówił jego przyjęcia bez żadnego uzasadnienia prawnego, oraz datę doręczenia;

c) doręczenie drogą pocztową za poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru, podpisanym i zwróconym przez dłużnika;

d) doręczenie drogą elektroniczną, tj. faksem, pocztą elektroniczną, za poświadczeniem odbioru,  zawierającym datę odbioru, podpisanym i zwróconym przez dłużnika.

W przypadku, gdy miejsce ma doręczenie bez potwierdzenia odbioru przez dłużnika dokument wszczynający postępowanie powinien być dłużnikowi (lub jego pełnomocnikowi) doręczony poprzez:

a) osobiste doręczenie na osobisty adres dłużnika do rąk osób mieszkających z dłużnikiem w tym samym gospodarstwie domowym lub tam zatrudnionych;

b) w przypadku dłużnika prowadzącego działalność gospodarczą lub osoby prawnej, osobiste doręczenie w lokalu przedsiębiorstwa dłużnika, do rąk osób zatrudnionych przez dłużnika;

c) złożenie dokumentu w skrzynce pocztowej dłużnika;

d) złożenie dokumentu na poczcie lub we właściwym organie władzy publicznej, za pisemnym powiadomieniem o takim złożeniu pozostawionym w skrzynce pocztowej dłużnika, pod warunkiem że pisemne powiadomienie wyraźnie określa charakter dokumentu jako dokumentu sądowego lub skutek prawny powiadomienia jako skutkującego doręczeniem i powodującego uruchomienie biegu terminów;

e) doręczenie drogą pocztową bez potwierdzenia, zgodnie z ust. 3, gdy dłużnik ma adres w państwie członkowskim wydania;

f) drogą elektroniczną, za automatycznym potwierdzeniem dostarczenia, pod warunkiem że dłużnik uprzednio wyraźnie zgodził się na taką metodę doręczenia.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

.

oprac. na podst.: T. Radkiewicz, P. Skibiński, Postępowanie cywilne – kazusy, Warszawa 2009.

Przesłanki wydania zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego również zostały określone rozporządzeniem (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.

Orzeczeniu w sprawie roszczenia bezspornego wydanego w państwie członkowskim nadaje się na wniosek złożony w sądzie wydania, zaświadczenie ETE, jeżeli kumulatywnie (łącznie) zostaną spełnione następujące przesłanki:
- orzeczenie jest wykonalne w państwie członkowskim wydania;

- orzeczenie nie stoi w sprzeczności z przepisami dot. jurysdykcji ustanowionymi w sekcjach 3 i 6 rozdziału II rozporządzenia (WE) nr 44/2001;

- postępowanie sądowe w państwie członkowskim wydania spełniło wymogi określone w rozdziale III, w przypadku gdy roszczenie jest bezsporne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b lub c;

- orzeczenie zostało wydane w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma miejsce zamieszkania, w rozumieniu art. 59 rozporządzenia (WE) nr 44/2001, w sprawach, w których:
a) roszczenie jest bezsporne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b lub c,

b) odnosi się ono do umowy zawartej przez osobę, konsumenta, w celu, który można uznać za wykraczający poza jego działalność gospodarczą lub zawodową;

c) dłużnik jest konsumentem.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

.

oprac. na podst.: T. Radkiewicz, P. Skibiński, Postępowanie cywilne – kazusy, Warszawa 2009.

Pracodawca nie może wymagać od pracownika nieprzestrzegania norm ochronnych dotyczących czasu pracy. Korzystne dla ochrony pracowników uregulowania znajdują się w tzw. Zeitarbeitsgesetz. W tej ustawie znajdują się regulacje określające, jak długo wolno w Niemczech pracować.

Dzienna maksymalna ilość godzin pracy nie może według prawa niemieckiego co do zasady przekroczyć 8 godzin. Ten limit będzie mógł być jednak podniesiony do 10 godzin, jeśli w przeciągu 6 miesięcy lub 24 tygodni średni dzienny czas pracy nie przekroczy 8 godzin.

Regulacje ustawy dotyczą wszystkich pracowników w Niemczech, którzy ukończyli 18 lat, z wyjątkiem np. piekarzy, cukierników, marynarzy czy niektórych lekarzy.

Czas pracy to czas od początku do końca pracy, liczony bez przerw. Czas dojazdu do pracy, podobnie jak czas potrzebny na przebranie się nie są do niego zaliczane.

Od tych zasad mogą jednak występować wyjątki. Np. w zbiorowym układzie pracy może być zawarte odmienne uregulowanie tych spraw, przykładowo: przedłużenie dziennego czasu pracy do 10 godzin, co jednak nie pozwala na przekroczenie limitu maksymalnego – 48 godzin pracy w tygodniu. Takie przedłużenie jest m.in. możliwe w przypadku pracy w rolnictwie czy szpitalach (opieki zdrowotnej).

Zgodnie z niemieckim prawem pracy przerwy na odpoczynek muszą być wyznaczone wcześniej. W przypadku dziennego czasu pracy przekraczającego 6 godzin, musi to być min. 30 minut. Jeśli ten przekracza 9 godzin – nawet 45 minut.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

oraz: http://pl.wordpress.com/tag/arbeitsrecht-niemieckie-prawo-pracy/

Przepisy HGB stanowią, że firma nie można ot tak zostać zbyta, bez zmiany spółki, dla której została ona powołana: „Die Firma kann nicht ohne das Handelsgeschäft, für welches sie geführt wird, veräußert werden”. W polskim prawie istnieje podobne uregulowanie.

Zmiana składu wspólników nie wymaga zmiany firmy. Jeśli ktoś zostanie przyjęty do grona wspólników już istniejącej spółki, czy też ktoś przystępuje do tej spółki jako wspólnik albo jeśli ktoś występuje ze spółki, to firma może być zachowana bez względu na te zmiany, nawet jeśli zawiera nazwy (imiona) dotychczasowych właścicieli czy wspólników spółki. W przypadku jednak odstąpienia od spółki wspólnika, którego imię jest w firmie spółki, do zachowania dotychczasowej firmy wymaga się zgody tego wspólnika lub jego spadkobierców.

Każdy kupiec (Kaufmann) jest obowiązany do zameldowania w rejestrze handlowym  (Handelsregister) w sądzie okręgu, w którym znajduje się siedziba spółki, swojej firmy, miejsca oraz krajowego adresu pocztowego siedziby tej spółki.

Wszelkie zmiany dotyczące firmy lub jej właściciela, przeniesienie siedziby do innego miejsca czy też zmiana krajowego adresu pocztowego muszą koniecznie zostać uwzględnione w rejestrze. Tak samo należy postąpić, jeśli firma zakończy swoją działalność (możliwe jest również działanie na wniosek właściwego urzędu).

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.

Handelsfirma 1.