Kodeks ten jest rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej, który został wydany 12 października 1992r i zastąpił w Niemczech starą Zollgesetz. Zadaniem stawianym przed Wspólnotowym Kodeksem Celnym jest unifikacja prawa w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

W Niemczech nie straciły jednak ważności wszystkie krajowe przepisy dot. prawa celnego. Pozostały w mocy np. Abgabeverordnung czy Zollverwaltungsgesetz. Tak więc Kodeks ten jest uzupełniany przez regulacje niemieckie i dzieje się tak tylko wtedy, jeśli Kodeks nie reguluje przedmiotu inaczej lub jeśli bezpośrednio odsyła do ustawodawstwa krajowego.

Kodeks reguluje przede wszystkim sprawy dot. poboru cła eksportowego i importowego, uiszczanego w obrocie między krajami członkowskim a państwami trzecimi, np. między Niemcami a Singapurem.

Kodeks ten jest podstawą unii celnej w Unii Europejskiej, a dzięki niemu zasadniczo te same przepisy celne obowiązują np. w Niemczech i w Polsce.

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktat lizboński- ważniejszy, ponieważ jest prawem pierwotnym) wprowadził kilka nowych pojęć dot. materii, które we Wspólnotowym Kodeksie Celnym brzmią inaczej. Wszystko dlatego, że w Kodeksie nie zdążono jeszcze wprowadzić odpowiednich zmian. Różnice te nie sprawiają jednak prawnikom problemów interpretacyjnych.

Więcej na temat niemieckiego prawa celnego:

- Einreiseverbot nach Deutschland – Zakaz wjazdu na teren Niemiec

- Przemyt papierosów – problemy z niemieckim cłem -Zigarettenschmuggel -Probleme mit dem deutschen Zoll.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin