Niemieckie prawo karne
Niemieckie prawo karne jest uregulowane w niemieckim kodeksie karnym. W praktyce prowadzonych jest wiele spraw karnych przeciwko polskim obywatelom. Trzeba zwrócić uwagę na to, że w ostatnim czasie dochodziło do ekstradycji polskich obywateli do Niemiec, którzy popełnili czyn karalny. W takich sprawach należy jak najszybciej kontaktować się z niemieckim adwokatem, który zna niemieckie prawo karne oraz niemiecki proces karny.
Niemieckie prawo karne przeważa w kodeksie karnym, prawo karne procesowe jest regulowane przez kodeks postępowania karnego.
a. niemieckie prawo karne - kodeks karny
Niemiecki kodeks karny składa się z różnych części:
Powszechna część kodeksu karnego (§§ 1 - 79b) reguluje powszechne zasady niemieckiego prawa karnego, które dotycza całego prawa karnego, jak na przykład
- różne formy dopuszczenia się czynu
- Dokonanie i próba
- Wina i uczestnictwo
- Zamiar i niedbalstwo
- Obchodzenie i zaniedbanie
- Obrona konieczna / stan wyższej konieczności
- Skutki prawne przestępstw (grzywna/ pozbawienie wolności/odebranie prawa jazdy)
- Ustawienie wniosków o ukaranie
- Przedawnienie przestępstw
- Różnica: Występek i Zlamanie Prawa.
Niemieckie prawo karne odróżnia występkiem i zlamanie prawa. Jako zlamanie prawa liczy się każde przestępstwo, które sankcjonowane jest przez kodeks karny przynajmniej jednorocznym pozbawieniem wolnosci.
Niedbałe obchodzenie przestępstwa jest tylko karalne, kiedy jest wyraźnie regulowane w ustawie.
Szczególna część (§§ 80 - 358) zawiera pojedyncze karalne stany faktyczne niemieckiego prawa karnego. Są one tematycznie uporządkowane. Niemieckie prawo karne definiowane jest dla wielu przestępstw proste i kwalifikowane (szczególnie ciężka) sposoby postępowania karnego wzalenosci od przestępstwa.
Przykład: proste uszkodzenie ciała jest podstawowym przestępstwem podczas gdy niebezpieczne uszkodzenie ciała jest przedstawiana jako kwalifikowana (cięższa) forma uszkodzenia ciała i także jest ciężej karana.
Ważne przestępstwa szczególnej części niemieckiego kodeksu karnego to:
- opór przeciw egzekutorom, § 113
- zakłócenie spokoju domowego, § 123
- ucieczka z miejsca wypadku, § 142
- fałszowanie finansowe, § 146
- fałszywe zeznanie, § 153
- obraza, § 185
- morderstwo, § 211
- zabójstwo, § 212
- handel ludźmi, § 232
- kradzież, § 242
- sprzeniewierzenie, § 246
- łup , § 249
- wymuszenie, § 253
- paserstwo. § 259
- oszustwo, § 263
- fałszowanie dokumentów, § 267
- uszkodzenie rzeczy, § 303
- podpalenie, § 306
- niebezpieczna ingerencja w ruch uliczny, § 315
- zagrożenie ruchu ulicznego, § 315 c
- pijaństwo w ruchu ulicznym, § 316
- całkowite zamroczenie alkoholowe, § 323 a
- nie udzielenie pomocy, § 323 c
Dla wielu przestępstw są w praktyce ustalane grzywne. Uszkodzenie ciała albo uszkodzenie rzeczy będą prowadzić tylko w krańcowych przypadkach albo przy wielokrotnym powtórzeniu do pozbawienia wolności bez okresu proby. Zmniejszona poczytalność przez zachorowania psychiczne może prowadzić do zmniejszenia kary. Sąd może ustalać jednak także szczególnie ciężki winę - na przykład przy szczególnie okrutnych przestępstwach zabójstwa. To uniemozliwia przedwczesne zwolnienie z aresztu.
Niemieckie prawo karne przewiduje tak zwane pozbawienia wolności od aż do 15 lat lub grzywien . Większa kara dotyczy nielicznych przestępstw, jak morderstwo dozywotnie pozbawienie wolnosci.
Federalny sąd konstytucyjny - najwyższy niemiecki sąd - rozstrzygnął za rok 1977, że każdy skazaniec dostaje szansę, aby prowadzic zycie na wolnosci. Odpowiednio jest przeprowadzone samoczepne postępowanie sprawdzające w czasie pozbawienia wolności , przy którym badana jest możliwość przedwczesnego zwolnienia z aresztu. Wymierzenie kilkakrotnie dożywotniego pozbawienia wolności albo od przestrzeni czasu trwania kary, które przekraczaja normalna długość życia człowieka, nie jest przewidziane w niemieckim prawie. Jednak dozywotni skazaniec ma dopiero po 15 latach możliwość przedwczesnego wyjscia na wolności.
Jest to zalezne od
- sad nie ustalil szczegolnie wysokiego wyroku
- zwolnieniu nie zagraza spoleczenstwu
- skazaniec jego zgodzi sie na zwolnienie
Przypadek szczegolnie ciezkiej winy na przyklad - przy zamordowaniu kilku ludzi albo szczególnego okrucieństwa - przedwczesne zwolnienie przewidziane jest najwcześniej po 18 latach.
b. niemieckie prawo karne procesowe
Niemieckie prawo karne procesowe Jest regulowane przez kodeks karny. Zasadniczo prokuratura rozstrzyga o otwarciu postępowania dochodzeniowego, do którego wystarcza podejrzenie o dopuszczeniu sie przestępstwa. W praktyce jest to jednak tak, że policja przede wszystkim - bez wtrącenia prokuratora w Niemczech – prowadzi dochodzenie. Pomimo tego ze prokuratura jest nadrzędna władza tylko jedna osoba podejmuje decyzje nad postępowaniem dochodzeniowym w Niemczech.
Kiedy jest wystarczających duzo dowodów przeciw pewnej osobie - kiedy skazanie prawdopodobne jest – wnoszona jest oskarżenie przez niemiecką prokuraturę . Prokuratura ma obowiazek zanjdowac takze dowody swiadczace na korzysc oskarzonego.
Niemiecki sędzia jest niezależny. Nikt nie ma wplywu na wyrok sadu.
Niemiecki sąd karny musi znajdowac dowody z urzędu. Sędzia może zdać się więc nie tylko na to, że prokuratura albo obrona wszystkie istotne dowody prezentuja; sad musi wynajdywać nawet prawdziwy uczynkowy wpływ. To może zdarzyć się na przykład przez obejrzenie oglądania miejsca przestępstwa, wezwanie świadków albo biegłych.
Niemiecki kodeks postępowania karnego wyroznia oficjałów- i przestępstwami ściganymi na wniosek. Przestępstwa ścigane z urzędu są zasadniczo ścigane przez państwo. Przy przestępstwach ściganych na wniosek wyroznia się między absolutnymi i względnymi przestępstwami ściganymi na wniosek. Absolutne przestępstwa ścigane na wniosek są ścigane wyłącznie na wniosek o ukaranie rannego . Takie przestępstwo jest zakłócenie spokoju domowego. Względne przestępstwa ścigane sa na wniosek mogą być ścigane dodatkowo także na staraniu państwa, kiedy szczególny interes publiczny przy ściganiu karnym istnieje. Proste uszkodzenie ciała jest takim przestępstwem.
W § 374 porządkowanie procesu karnego nazwane sa przestępstwa ścigane na wniosek mogą być ścigane przez ofiarę w specjalnym postępowaniu: Z oskarżeniem prywatnym. Przy tym chodzi to o rzadko stosowane karne postępowanie, przy którym ofiara poniekąd rola prokuratury jak oskarżyciela przejmuje. Prokuratura nie staje się w tym postępowaniu czynna, dowody są uiszczane przez ofiare. Przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego to na przykład obraza, uszkodzenie rzeczy i uszkodzenie ciała.
Jako srodki prawne istnieją w niemieckim prawie karnym rownie zażalenia, apelację i rewizję. Zażalenie nie stosuje się przeciw wyrokom, lecz przeciw sądom w pierwszym toku instancyjnym albo w postępowaniu odwoławczym wydawanych postanowień i rozporządzeń. Jak także w prawie cywilnym są układane się w ramach apelacji także jeszcze rzeczowe pytania - około do okoliczności czynu. Tylko tu odbywa się w danym wypadku jeszcze nowe przeprowadzenie dowodu . W ramach rewizji chodzi to tylko jeszcze o błąd prawa pierwszej instancji. Rewizja stosuje się w prawie karnym przeciw wyrokom sędziego karnego, sądów ławniczych, izb karnych sądu krajowego i przeciw pierwszym o charakterze instancji wyrokom wyższych sądów krajowych. Przeciw wyrokom sądów przysięgłych nie jest żadne apelacja, lecz tylko rewizja dopuszczalne.
W ramach środka prawnego nie może wchodzić żadne pogorszenie dla oskarżonego, bardziej surowy wyrok niż w poprzedniej instancji nie może być zawieszany.
|
